Yaşama Sorunsalım Üzerine...

blog'a geri dön

7 yorum var - 12 Haziran 2008 20:19

İçimdeki karamsarlığın bitmesini bekledim
Tüm hayatım boyunca
Yaşama dair, aşka dair, karanlığa dair...
Her doğan yeni günden yarınlara taşıdım,
Aydınlığa ulaşma ümitlerimi
Seni bulmaya dair...
Ama henüz buna hazır mıyım bilmiyorum
Kimbilir?
Belki hala çok erken!
Hala yapmam gereken bir sürü hatam var!
Seni bulduğumda kaybetmemek için,
Demek zorunda olduğum daha çok ‘Keşke’m’
Vereceğim daha çok savaş var!

UNUTMA İNSAN EN ÇOK KENDİNE YENİLİRMİŞ;)

haffus  17 Haziran 2008 01:06  

keşke yenilebilsem kendime hep maçın galibi ben oluyorum nedense, oyun teorisi işte karşı tarafın bi hamle sonrasını tahmin edebiliyorum:)

darktranquillity85  17 Haziran 2008 23:50  

karamsarlık besliyor ruhumu.
karamsarken uzak kalıyorum herkese.
o zaman iyi bir gözlemci oluyorum.
kendimi daha çok dinliyorum.
biliyorum;
karanlıkta gerçeğim...

karanlktangeldim  16 Temmuz 2008 22:02  

benim de gerçeğim karanlıkta ve biliyorum ki karanlıkta daha bi gerçeğim...

darktranquillity85  24 Temmuz 2008 16:05  

tünelin sonundaki ışıgı görebilmek yada görmeyi ümit edebilmek ...

south of heaven  10 Ağustos 2008 14:13  

aynen..biz ümit edenlerdeniz...

darktranquillity85  11 Ağustos 2008 13:56  

aynen...biz ümit edenlerdeniz...

darktranquillity85  11 Ağustos 2008 13:58  
bu yazıya puanı basanlar: